کنار کسالت خیابان ها
خمیازه شبانه
دقیقه هارا می شمارم...
و چشم هیز تیر برق ها
از کلاه
تا بنا گوش کفش هایم
خنده جعلی صبح را
معنا می کند
انگار گم شده ام
انگار در تو، در اطرافم
در خیال سروده هام گم شده ام
تا خروس خوان
با خیال خسته چترم
و با دستان بریده باران
از زیر تمام سقف های نا ممکن
فرار رد پای آسفالت را
دبال می کنم
گویا کسی که نیست
حرف می زنم، زمزمه می کنم
کسی که نیست
راه می دوم
و کسی که نیست وُ کسی که نیست...

دییا و داداشی روزگار غریبی است نازنین ... در این بن بست دهانت را می بویند مبادا گفته باشی دوستت می دارم دلت را می بویند روزگار غریبی است نازنین ... و عشق را کن

راســــتی خداجونم دلــــم هــــوای دیروز را کرده هــــوای روزهای کــــودکی را دلــــم میخواهد مــــثل دیــــروز قاصــــدکی بــــردارم آرزوهــــایم را بــــه دستــــش بسپــــارم تا برای تو بیاورد دلــــم میخواهــــد دفــــتر مشقم را با

روزهایی که با چند خاطره تلخ و شیرین به سر رسید و تنها یادگاراز آن روزها یک قلب شکسته بر جا ماند. روزهای شیرین عاشقی گذشت و امروز من تنهای تنهایم گذشت و اینک دلم هوای تو را کرده است…. دلم تنگ است برای آن لحظه های شیرین

واسه داشی خدایا شاید این عشقی که من میگم و تو نشناسینزدیکترین کسم اونهخیلی دوستش دارم راستی...یادم نره بهت بگم عزیزترین من اونهخودم مهم نیساما اون...نزاری تنها بمونهبمیرم واسه هق هقشگریه چقد بهش میادوقتی که ازم حرصش میگیره میگه ازم بدش میاداما وقتی